Dlaczego pies je trawę?

Twój To jedna z tych sytuacji, które wielu opiekunów obserwuje na spacerach regularnie. Pies nagle zatrzymuje się, schyla głowę i zaczyna skubać trawę- czasem kilka źdźbeł, a czasem całkiem łapczywie. Czy to normalne? Czy psy mogą jeść trawę? I kiedy takie zachowanie powinno nas zaniepokoić?

Dlaczego pies je trawę? Najczęstsze przyczyny

Jedzenie trawy przez psa rzadko ma jedną, prostą przyczynę. Najczęściej to połączenie instynktu, fizjologii i codziennych okoliczności.

Czy pies je trawę, żeby wywołać wymioty?

To jeden z najbardziej rozpowszechnionych mitów. W praktyce tylko niewielki odsetek psów wymiotuje po zjedzeniu trawy. U większości czworonogów zjadanie kilku źdźbeł nie kończy się żadną reakcją żołądkową.

Warto wiedzieć, że u kotów trawa faktycznie bywa wykorzystywana do prowokowania wymiotów (np. przy połkniętej sierści). U psów ten mechanizm działa znacznie rzadziej.

1. Pragnienie

Trawa zawiera wodę. Jeśli pies jest spragniony, a nie ma łatwego dostępu do miski, może instynktownie sięgać po zielone rośliny. Łapczywe, intensywne jedzenie trawy bywa jednym z sygnałów odwodnienia.

Wskazówka praktyczna: na dłuższe spacery warto zawsze zabierać wodę i składaną miskę.

2. Połknięte ciało obce

Zdarza się, że pies zjada trawę, gdy połknął coś, co podrażnia przewód pokarmowy (np. fragment patyka, włókna). Długie źdźbła mogą „owijać się” wokół obcego elementu i ułatwiać jego przesunięcie w jelitach. To zachowanie instynktowne, choć nie zawsze skuteczne.

3. Nuda

To bardzo częsty i często bagatelizowany powód. Pies, który nie ma wystarczającej ilości bodźców, może zająć się… jedzeniem trawy. Jeśli robi to spokojnie, bez objawów bólowych i bez wymiotów, najczęściej nie stoi za tym problem zdrowotny, tylko brak zajęcia.

4. Stres i napięcie

U niektórych psów żucie trawy działa uspokajająco. Sam akt żucia może sprzyjać uwalnianiu endorfin i pomagać regulować napięcie. Trawa zawiera też niewielkie ilości cukrów, co może chwilowo podnieść poziom glukozy we krwi.

5. Problemy trawienne

Psy jedzące kości lub karmione dietami trudniejszymi do strawienia (np. źle zbilansowany BARF) mogą częściej sięgać po trawę. W takich przypadkach działa ona jak naturalne wsparcie dla perystaltyki jelit.

Pies je trawę- co robić?

W większości przypadków nie ma potrzeby natychmiastowej interwencji. Jedzenie niewielkiej ilości trawy jest zachowaniem naturalnym, znanym już u przodków psów- wilków.

Są jednak sytuacje, w których warto reagować.

Kiedy jedzenie trawy może być niebezpieczne?

1. Ryzyko zatrucia

Trawa rosnąca przy drogach, na polach uprawnych czy terenach nawożonych może zawierać:

• herbicydy,
• pestycydy,
• nawozy sztuczne.

Jeśli po zjedzeniu trawy pojawiają się wymioty (szczególnie biała piana), biegunka lub silne ślinienie- to sygnał alarmowy.

2. Niedrożność jelit

Kilka źdźbeł nie stanowi problemu. Natomiast łapczywe pożeranie całych kęp trawy, wraz z ziemią, może w skrajnych przypadkach doprowadzić do niedrożności przewodu pokarmowego.

3. Zranienia i zadławienia

Nie każda trawa jest miękka. Twarde, ostre źdźbła mogą uszkodzić błonę śluzową jamy ustnej, gardła lub jelit. Zdarza się też, że źdźbło utknie w gardle, powodując problemy z oddychaniem.

Czy należy interweniować, jeśli pies je trawę?

Najczęściej- nie. Jeśli pies:

• je trawę sporadycznie,
• nie wykazuje bólu,
• nie wymiotuje,
• zachowuje się normalnie,

nie ma powodów do paniki.

Kiedy warto skonsultować się z weterynarzem?

• gdy pies je trawę obsesyjnie i codziennie,
• gdy towarzyszą temu wymioty, apatia lub ból,
• gdy pojawia się piana w wymiotach,
• gdy pies intensywnie liże łapy (może to wskazywać np. na zgagę).

Zasada jest prosta: lepiej sprawdzić raz za dużo niż raz za mało.

Domowe sposoby i profilaktyka

W niektórych przypadkach pomocne mogą być:

• dieta bogatsza w błonnik (wprowadzana stopniowo),
• prebiotyki i probiotyki- po konsultacji z lekarzem,
• większa ilość aktywności fizycznej i umysłowej.

Pies jedzący trawę nie zawsze sygnalizuje problem. Często to naturalne, instynktowne zachowanie wynikające z ciekawości, nudy lub potrzeby regulacji trawienia. Kluczowe jest obserwowanie częstotliwości, kontekstu i reakcji organizmu psa.

Jeśli masz wątpliwości – reaguj spokojnie, ale czujnie.

------------------------------------
Ważne! Powyższe treści te służą wyłącznie celom informacyjnym i nie mają na celu zastąpienia profesjonalnej porady weterynaryjnej, dietetycznej, diagnozy ani leczenia. W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących zdrowia zwierzęcia należy zawsze skonsultować się z lekarzem weterynarii uprawnionym do wykonywania zawodu.